NAPRAWA I PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA
NAPRAWA PODŁOŻA
Niezależnie tego w jakim systemie decydujemy się na wykonanie posadzki wewnątrz lub na zewnątrz pomieszczeń pierwszym i niemal najistotniejszym zagadnieniem w tym temacie zawsze było i będzie odpowiednie przygotowanie istniejącego podłoża a czasami równiej jego naprawa. Taką tezę należy utrzymywać zarówno w przypadku renowacji ( podłoże przeznaczone do remontu) jak i nowych posadzek – które może wydawać się są wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną. W praktyce w przypadku tych drugich – niemal zawsze pewne czynności przygotowawcze należy równie starannie dopilnować i wykonać – nie licząc na to iż poprzednia firma odpowiedzialna za posadzki wykonała ją w wymagany sposób. Kryteria oceny podłoża dotyczą zarówno starej jak i nowej posadzki. Można je określić w następujący sposób
1) Równość posadzki i ewentualne wymagane spadki (posadzki zewnętrzne na balkonach i tarasach)
2) Trwałość i twardość posadzki
3) Wilgotność podłoża i ewentualne problemy z podciąganiem kapilarnym posadzki ( w większości dotyczy gdy izolacji poziomej brak lub została niewłaściwie wykonana)
4) Pęknięcia posadzki
Każdy z powyższych punktów zostanie szerzej omówiony poniżej wraz z propozycją rozwiązania możliwych wad. Wiecej informacji nt produktów i ich zastosowań w naprawie i przygotowaniu podłoża znajdą Państwo w dedykowanym zagadnieniu folderze przygotowanym przez Nord Resine dostępnym w wersji elektronicznej tutaj.
- Równość posadzki i ewentualne wymagane spadki ( zwłaszcza posadzki zewnętrzne na balkonach i tarasach)
Z całą pewnością nasza posadzka już na samym początku będzie wymagała przeszlifowania papierem (zazwyczaj jest to papier lub siatka ścierna o gramaturze do 60 jeśli mamy do czynienia z wylewką cementową lub anhydrytową- lepszym rozwiązaniem jest zastosowanie tarczy korundowej ze względu na mniejsze zużycie) lub tarczą diamentową w przypadku występowania betonu lub okładzin gresowych czy kamienia.
Szlifowanie ma na celu wyrównanie posadzki ( usunięcie pozostałości w postaci starego kleju po płytkach, innego rodzaju zabrudzeń oraz innych substancji które mogą ograniczyć przyczepność nowej powłoki. W przypadku gdy szlifujemy istniejące mocno przylegające płytki lub kamień – poprzez szklifowanie przede wszystkim anulujemy istniejące tzw. zęby – czyli niezauważalne ale istniejące nierówności wynikające z różnicy grubości samej płytki lub nierówności warstwy kleju jakie poprzedni wykonawca wykonał.
Dodatkowo szlifowanie posadzki poza standardowym „otwarciem pór posadzki” dużo mówi o jakości np. wylewki. Bardzo często bywa zauważalna słabość posadzki w trakcie szlifowania – gdyż nadzwyczaj łatwo szlifuje się ją i co gorsza powstaja bardzo dużo urobki szlifierskiego. To znak, iż posadzka będzie wymagała konsolidacji – gdyż spoiwo cementowe jest niewystarczające (o tym w punkcie 2)
Po przeszlifowaniu posadzki jeżeli musimy dokonać korekty spadków należ zastosować w pierwszej kolejności zaprawy cementowe dedykowane do tego typu napraw
GROVE RIPRISTINO – to zaprawa cementowa do wykonania grubszych warstw wylewki (od 1 do 50 mm w jednym cyklu)
GROVE RASANTE – to gładź cementowa do wykonania tzw. przecierki (od 1 do 10 mm) w jednej warstwie
Stosowanie jednej lub drugiej zaprawy dla zapewnienia dobrej przyczepności do podłoża ( zwłaszcza przy grubościach poniżej 10 mm) wymaga użycia dodatku GROVE PRIMER ECO (około 1 lt na worek 25 kg)
Szlifowanie posadzki
Wyrównanie ubytków i spadków przy użyciu:
GROVE RASANTE + GROVE PRIMER ECO – do 10 mm
GROVE RIPRISTINO + GROVE PRIMER ECO – od 10 do 50 mm
Szlifowanie płytek
Wyrównanie posadzki poprzez wykonanie tzw przecierki
GROVE RASANTE + GROVE PRIMER ECO – do 10 mm
Aplikacja SW SOLID rozcieńczenie 1:4 z wodą
2. Trwałośc i twardość posadzki
Standardowo podłoża pod niemal wszystkie wykończenia powinny posiadać odporność 20 N/mm2 (20 MPa – beton klasy C16/20) i więcej. W przypadku gdy podłoże jest poniżej tej wartości (zauważalne w momencie szlifowania poprzez nadmiar urobku) należy wykonać tzw. czynność konsolidacji – poprzez wprowadzenie roztworu żywicznego wodnego lub rozpuszczalnikowego.
20 N/mm2 (20 MPa – beton klasy C16/20) i więcej. W przypadku gdy podłoże jest poniżej tej wartości (zauważalne w momencie szlifowania poprzez nadmiar urobku) należy wykonać tzw. czynność konsolidacji – poprzez wprowadzenie roztworu żywicznego wodnego lub rozpuszczalnikowego. Jest to czynność która ma za zadanie na nowo „skleić” posadzkę tak by zbyt luźne jej cząsteczki nie związane spoiwem cementowym zostały na nowo połączone. W tym celu dzień wcześniej należy zastosować produkty:
SW SOLID (AB)- koncentrat na bazie wody lub MALTA BASE ( AB) – żywica epoksydowa rozcieńczana w 50 % z rozpuszczalnikiem epoksydowym. Aplikacja przy użyciu wałka ma za zadanie spenetrować naszą posadzkę a skutkiem tego jej odporność na ściskanie może się podwoić.
3. Wilgotność podłoża i ewentualne problemy z podciąganiem kapilarnym posadzki
a) wilgotność szczątkowa
Zasadniczo powierzchniowa (szczątkowa) wilgotność posadzki cementowej powinna nie przekraczać 4% (pomiar metodą CM) a w przypadku wewnętrznych posadzek anhydrytowych poniżej 0,5% ( pomiar metodą CM).
W przypadku np. systemu BETONGUAINA.S nie stanowi to żadnego problemu jeśli jest większa. Można powiedzieć nawet lepiej.
Ale w przypadku innych mniej wrażliwych rozwiązań żywicznych należy doprowadzić do uzyskania wymaganego parametru poprzez zwyłkłe oczekiwanie.
Alternatywnie możemy zastosować żywice które posiadają większą tolerancję na wilgoć i w związku z tym potrafią związać i zakotwić się w warunkach o wiele wiekszej wilgotności.
Pierwszym wyborem stanowi produkt o nazwie STONE LC (AB) – to żywica, która wiąże w każdych rozsądnych warunkach wilgotności. Traktujemy ją jako podkład epoksydowy do zasypania piaskiem kwarcowym np 0,1-0,5 mm.
Innym rozwiązaniem może być bloker NORDCEM wraz ze swoim primerem NORCEM PRIMER. To materiał cementowy – który wymaga wysezonowania (ok 15 dni) do pełnej krystalizacji.
b) wilgotność kapilarna
Tego typu wilgotność napotykana w posadzce świadczy o „zasysaniu” wilgości od spodu i jest to czynność powtarzalna. Nie wystarczy w takim wypadku zabezpieczyć tarasu (np na gruncie) przed wilgocią która dostała się do struktury tarasu od warstwy wierzchniej. Należy odciąć się od mokrego środowiska tarasu – który migruje od warstwy spodniej. Dodatkowo musimy mieć na uwadze fakt że wilgoć zdeponowana w strukturze posadzki im będzie cieplej tym szybciej będzie chciała wydostać się w postaci pary wodnej (która jest sprawcą powstawania tzw bąbli.
W takiej sytuacji należy stosować żywice tzw blokery na parę wodą które w ofercie Nord Resine nazywamy:
– Q PRIMER + Q RASANTE – żywice rozlewne
– W3 IMPERMEABILIZANTE – żywice szpachlowe
Po ich zastosowaniu potocznie – odcinamy się od wilgoci- która nie będzie więcej powodowała degradacji powierzchni.